کودکان

انواع و علت های کاهش شنوایی

 انواع و علت های کاهش شنوایی

یافتن علت تمام انواع کاهش شنوایی همیشه امکان پذیر نیست. در بسیاری از موارد هیچ تاریخچه ای از کم شنوایی در خانواده وجود ندارد. اختلالاتی وجود دارد که ممکن است قبل از تولد، در حین تولد، در زمان نوزادی یا در دوران کودکی رخ دهند و بدین ترتیب مانع از توانایی شنیدن طبیعی کودک می شوند.

به طور کلی دو نوع کم شنوایی وجود دارد: کاهش شنوایی انتقالی و کاهش شنوایی حسی-عصبی

کاهش شنوایی انتقالی:

کاهش شنوایی انتقالی باعث کاهش بلندی صدا می شود. در این شرایط صداها به اندازه ای بلند نیستند که فرد بتواند آنها را به راحتی بشنود. این نوع کم شنوایی میتواند بسته به عامل ایجاد کننده اش دائمی یا موقتی باشد. بعضی از عوامل ایجاد کننده ی کم شنوایی عبارتند از:

- اوتیت مدیا_عفونتی در گوش میانی

- پارگی پرده گوش_وجود سوراخ بر روی پرده گوش

- اوتیت خارجی_وجود عفونت در مجرای گوش

- وجود جرم متراکم و زیاد در مجرای گوش

- بدشکلی لاله و کانال گوش

اگر کم شنوایی ناشی از وجود مایع یا عفونت درگوش باشد، قابل درمان است.

کاهش شنوایی حسی-عصبی:

کاهش شنوایی حسی عصبی نه تنها بر روی بلندی صدا تاثیر می گذارد، بلکه وضوح آن را نیز متاثر می کند. عموما درمان دارویی یا جراحی خاصی برای این نوع کاهش شنوایی وجود ندارد. اما سمعک های دیجیتال و کاشت حلزون، کمک شایانی به این افراد می کنند.

بعضی از عوامل ایجاد کننده ی این نوع کم شنوایی عبارتند از:

- عوامل ژنتیکی

- زردی یا وزن کم دوران نوزادی

- نارس بودن کودک

- بیماری های نوزادی

- بیماری های عفونی